Autofagie, van het Griekse ‘auto’ (zelf) en ‘phageïne’ (eten), is een natuurlijk, gereguleerd, ‘destructief’ mechanisme van het lichaam dat onnodige of disfunctionele cellulaire componenten afbreekt en recycleert. Het speelt een cruciale rol bij het behoud van de cellulaire gezondheid en functie en is betrokken bij een verscheidenheid aan biologische processen, waaronder ontgifting van cellen, immuunrespons, aanpassing aan veranderingen in het voedingspatroon en reactie op verschillende soorten cellulaire stress.
In dit artikel geven we een overzicht van het recyclingsysteem van ons lichaam en leggen we het belang ervan voor onze gezondheid uit. We zullen het verband onderzoeken tussen autofagie en vasten, met name intermitterend vasten, en strategieën bespreken voor het activeren van celrecycling door middel van voeding en lichaamsbeweging. In het bijzonder zullen we de rol van spermidine bespreken en hoe dit molecuul het autofagische proces kan bevorderen.
Maar wat is autofagie precies?
Autofagie is een biologisch proces waarbij cellen hun eigen componenten afbreken en recyclen. Dit zelfreinigende proces helpt gezonde cellen te behouden door beschadigde eiwitten en organellen te verwijderen die anders giftig zouden kunnen worden. Het is een constante afbraak- en wederopbouwcyclus die essentieel is voor het overleven en functioneren van cellen.
Autofagie begint met de vorming van een dubbel membraan in de cel, een fagofoor genaamd. Deze fagofoor omringt uiteindelijk het cellulaire afval dat moet worden afgebroken en vormt een structuur die autofagosoom wordt genoemd. Het autofagosoom versmelt vervolgens met een lysosoom, een soort recyclingcentrum in de cel dat enzymen bevat die biologisch materiaal kunnen afbreken. De producten van dit afbraakproces, zoals aminozuren en vetzuren, worden vervolgens teruggevoerd naar de celstofwisseling.
Autofagocytose is een specifiek aspect van autofagie en verwijst naar het proces waarbij grote deeltjes of zelfs hele cellen worden ‘opgegeten’ door fagocyten, een soort witte bloedcellen. Dit is een belangrijk mechanisme voor het bestrijden van infecties en het verwijderen van dode of beschadigde cellen in ons lichaam.
Activeer autofagie – deze opties bestaan
Activering van autofagie kan worden bereikt via verschillende benaderingen, waaronder vasten, diëten en lichaamsbeweging.
Vasten en voeding
Vasten is een van de meest bekende methoden om autofagie te activeren. Tijdens het vasten wordt het lichaam gedwongen te vertrouwen op opgeslagen energiebronnen en schadelijke of onnodige celcomponenten af te breken. Intermitterend vasten is bijzonder effectief gebleken bij het stimuleren van autofagie, wat inhoudt dat u gedurende een bepaalde periode (meestal 16 uur) niet eet en vervolgens in een korter tijdsbestek maaltijden eet.
Dieet kan ook autofagie beïnvloeden. Bepaalde voedingsstoffen, zoals polyaminen (bijvoorbeeld spermidine, dat in eten zoals tarwekiemen, sojabonen en oude kaas) kunnen het autofagische proces bevorderen.
Sport en beweging
Lichamelijke activiteit, vooral duur- en krachtsporten, kan ook autofagie stimuleren. Lichaamsbeweging zorgt voor beschadigde eiwitten en organellen in spiercellen, die vervolgens kunnen worden afgebroken door autofagie.
Andere methodes
Er zijn ook andere benaderingen om autofagie te vergroten, waaronder het nemen van bepaalde supplementen. Vitamine D3 kan bijvoorbeeld de activering van autofagie bevorderen.
Vasten en het effect ervan op cellen
Er zijn verschillende vastenmethoden en ze kunnen allemaal in verschillende mate autofagie beïnvloeden. Deze omvatten volledig vasten, waarbij u gedurende een bepaalde periode helemaal niet eet, en intermitterend vasten, waarbij u zich gedurende een bepaalde periode (meestal 16 uur) van voedsel onthoudt.
Intermitterend vasten – training voor celgezondheid
Intermitterend vasten, ook wel intervalvasten genoemd, speelt een belangrijke rol bij het activeren van autofagie. Tijdens vastenperioden wordt het lichaam gedwongen te vertrouwen op interne energiebronnen en ongewenste of beschadigde celcomponenten af te breken.
Er zijn verschillende methoden van intermitterend vasten die verschillen in de lengte van de vasten- en eetfasen. Een gebruikelijke methode is 16/8 vasten, waarbij je 16 uur vast en dan eet in een tijdsbestek van 8 uur. Sommige deskundigen bevelen deze methode aan om het proces van autofagie op gang te brengen.
Bovendien kan intermitterend vasten het immuunsysteem versterken door cellen aan te moedigen meer te recyclen.
Uit de onderzoeken is gebleken dat, vooral bij dieren, hoe meer autofagie in een organisme voorkomt, hoe ouder het wordt en hoe gezonder het blijft.
Autofagie en sport
Sport en fysieke activiteit kunnen een positief effect hebben op autofagie. Meerdere onderzoeken hebben aangetoond dat zowel duur- als weerstandstraining celrecycling in verschillende weefsels, waaronder skeletspieren en hersenen, kan veroorzaken.
Dit proces lijkt een cruciale rol te spelen bij de aanpassing van de spieren aan training. Het helpt de spiergezondheid te behouden door beschadigde eiwitten en organellen te verwijderen en draagt zo bij aan de spierregeneratie.
De impact van lichaamsbeweging op het recyclingsysteem van ons lichaam kan afhankelijk zijn van verschillende factoren, waaronder leeftijd, geslacht en soort fysieke activiteit.
Autofagie en spermidine
Spermidine is een natuurlijk voorkomend polyamine dat een belangrijke rol speelt bij autofagie. Het wordt aangetroffen in verschillende voedingsmiddelen en kan de celgezondheid en een lang leven bevorderen.
Hoe werkt spermidine?
Spermidine is nauw verbonden met het eigen recyclingproces van de cel door de moleculaire signaalroutes te beïnvloeden die verantwoordelijk zijn voor het op gang brengen van het autofagieproces. Spermidine-rijk voedsel en hun effecten op autofagie. Er zijn veel voedingsmiddelen die rijk zijn aan spermidine. Deze omvatten tarwekiemen, sojabonen, champignons, oude kaas, kippenlever en bepaalde soorten fruit en groenten zoals broccoli, groene paprika's en peren. Het eten van deze voedingsmiddelen kan de opname van spermidine verhogen, waardoor cellen worden gestimuleerd meer te recyclen.
Een dieet met voedingsmiddelen die rijk zijn aan spermidine kan op natuurlijke wijze autofagie stimuleren en de cellulaire gezondheid en een lang leven bevorderen.
Samenvatting en onze conclusie
Concluderend kan het opnemen van intermitterend vasten, een spermidinerijk dieet en regelmatige fysieke activiteit in uw levensstijl autofagie helpen bevorderen, waardoor uw algehele gezondheid en levensduur worden verbeterd.
Zwelling
Literatuur
- Hij, Congcong et al. “Door inspanning geïnduceerde BCL2-gereguleerde autofagie is vereist voor spierglucosehomeostase.” Natuur, vol. 481,7382 (2012): 511-515. Link
- Kim, J et al. “AMPK en mTOR reguleren autofagie door directe fosforylering van Ulk1.” Natuur Celbiologie, vol. 13,2 (2011): 132–141. Link
- Mizushima, Noboru et al. "Een eiwitconjugatiesysteem dat essentieel is voor autofagie." Natuur, vol. 395,6700 (1998): 395-398. Link
- Komatsu, Masaaki et al. "Beschadiging van door verhongering geïnduceerde en constitutieve autofagie bij Atg7-deficiënte muizen." Het Journal of Celbiologie, vol. 169,3 (2005): 425-434. Link
- Alirezaei, Mehrdad et al. “Kortstondig vasten veroorzaakt diepgaande neuronale autofagie.” Autofagie, vol. 6,6 (2010): 702-710. Link
- Rabinowitz, Joshua D. et al. "Autofagie en metabolisme." Wetenschap, vol. 330,6009 (2010): 1344-1348. Link
- Madeo, Frank et al. "Spermidine: een nieuwe autofagie-inductor en een elixer voor een lang leven." Autofagie, vol. 6,1 (2010): 160–162. Link
- Pietrocola, Federico et al. “Spermidine induceert autofagie door de acetyltransferase EP300 te remmen.” Celdood en differentiatie, vol. 22,3 (2015): 509-516. Link
- Gupta, Vineet K. et al. “Het herstellen van polyaminen beschermt op een autofagie-afhankelijke manier tegen door leeftijd veroorzaakte geheugenstoornissen.” Natuur Neurowetenschappen, vol. 16,10 (2013): 1453-1460. Link
- Jamart, Cédric et al. "Regulering van autofagie in menselijke skeletspieren: effecten van lichaamsbeweging, oefentraining en insulinestimulatie." Tijdschrift voor Fysiologie, vol. 590,2 (2012): 595-605. Link
- Schwalm, Celine et al. “Activering van autofagie in menselijke skeletspieren is afhankelijk van de trainingsintensiteit en AMPK-activering.” Het FASEB-journaal, vol. 29,8 (2015): 3515-3526. Link
Afbeeldingen
De afbeeldingen zijn aangeschaft onder licentie van Canva.
